Nieuwsbrief N° 109

By Ilse van den Oetelaar, 14 februari 2026

In deze nieuwsbrief aandacht voor onze voorjaarswandeling en de Valentijnsactie!!

 

 

  • Allereerst een mooi rijtje met honden die de afgelopen periode geadopteerd zijn. Erg blij zijn wij met de adoptie van Gaston. Gaston verbleef al langere tijd in een adoptiegezin maar helaas werd ons gevraagd uit te kijken naar een andere plek. Lieve Gaston was totaal gestrest toen hij in het opvanggezin van Jannette arriveerde maar al snel leerde hij weer hond zijn en te ontspannen en zo was hij in korte tijd klaar voor adoptie. En nu woont hij inmiddels in zijn nieuwe adoptiegezin.
    Ook heel fijn dat Cuore eindelijk geadopteerd is. We hebben haar enkele jaren op rij ontmoet in de shelter en niemand leek oog voor haar te hebben. Maar nu mag ze dan eindelijk gaan aftellen want binnenkort reist ze af naar haar adoptiegezin.
    Een andere zwarte galgo is Laberinto. Ook hij is geadopteerd. Hij komt terecht in een adoptiegezin waar al veel galgo’s van Puntanimals geadopteerd zijn. Hij zal daar samenleven met o.a. Dida en Ricky.
    Altijd fijn als er een senior geadopteerd wordt en dit keer is Pirata de gelukkige. Pirata leefde op straat en niemand keek naar hem om. Nu wacht er een warme mand op hem en zal hij gaan samenwonen met Hobodogs Margarita en Tempera.
    Afgelopen september ontmoetten wij in Spanje Sparky en zijn zusje Amber en we waren allemaal onder de indruk van Sparky’s fijne uitstraling. Ember werd geadopteerd via een andere stichting maar gelukkig hoeft Sparky niet lang meer te wachten want ook hij is geadopteerd.
    Dat mensen verliefd worden op de pup Simba is niet zo verwonderlijk want wat een plaatje! Simba hoeft gelukkig niet op te groeien in de shelter en reist ook binnenkort af.
    De  terriermix Plata stond al heel lang op onze website. We begrepen maar niet waarom niemand vroeg naar deze leukerd met de twee verschillende oren. Maar ook Plata is nu aan het aftellen en woont binnenkort bij de adoptanten.
    Sunny, de hond die hoogzwanger bleek te zijn en ’s nachts in de shelter beviel van 9 pups, mocht vorige maand al afreizen naar Nederland waar ze werd haar intrek nam in een opvanggezin. Maar al snel kwam het goede nieuws: Sunny mag blijven.
    Voor Toto werd een ander adoptiegezin gevonden want helaas bleek zijn eerste adoptiegezin geen goede match. Inmiddels huppelt hij vrolijk rond bij zijn adoptanten.
    En dan tenslotte het geweldige nieuws dat Palomo en Paloma samen geadopteerd zijn. We ontmoetten deze twee prachtige galgo’s al enkele malen in Spanje. Wat een bijzonder stel. Echt altijd bij elkaar. Zag je Paloma, dan zag je Palomo… Ze gaan samen nu een geweldig leven tegemoet.

 

 

 

 

 

  • Valentijnsactie voor Serranito

 

 

Mag Serranito jouw Valentijn zijn

Win een prachtig design hondentuig op maat (t.w.v. €150-€175) én help Serranito❣️

Een naamlootje kost €5 en kan betaald worden met dit betaalverzoek (Jannette verzorgt de administratie):

betaalverzoek

Wie doet er mee❓
We hopen 100 naamlootjes te verkopen en zo gauw dit bereikt is, zullen we de door middel van het Rad van Fortuin de winnaar van het prachtig op maat gemaakt tuig bekend maken

De opbrengst is voor lieve senior galgo Serranito die de kans kreeg om bij een gastgezin in Nederland te komen wonen
Helaas moest hij een grote gebitsrenovatie ondergaan van €1.300
Voor stichting Hobodogs is een enorm bedrag. De stichting is immers volledig afhankelijk van donaties.

Met deze loterij willen wij de stichting ondersteunen bij deze kosten zodat zij andere honden kunnen blijven helpen!

Eén van de adoptanten van de stichting is zo lief om een geweldige prijs ter beschikking te stellen: een exclusief, op maat gemaakt hondentuig, speciaal voor jouw hond ontworpen!

Wat maakt dit tuig zo bijzonder?
✨ Volledig op maat gemaakt voor jouw hond
✨ Keuze uit echt leer, skai leer of stof
✨ Prachtig borduursel met de naam van je hond
✨ Naamplaatje met telefoonnummer
✨ Extra veilig met 6 sluitingen die nooit los kunnen schieten
✨ Beschikbaar in maat M, L of XL (geschikt voor honden vanaf 10 kg).

De winnaar mag zelf de kleur en het materiaal kiezen en werkt samen met de ontwerpster om het perfecte tuig voor jouw hond te creëren

 

 

 

 

 

 

  • De voorjaarswandeling

    Aanmelding Hondenwandeling Hobodogs

    Op zaterdag 9 mei organiseren wij de jaarlijkse hondenwandeling voor alle Hobodogs én hun baasjes.
    Natuurlijk zijn vrijwilligers en andere geïnteresseerden, na aanmelding, ook van harte welkom.
    Het verzamelpunt is Restaurant De Kriekeput naast wandelgebied Herperduin: Schaijkseweg 3a in Herpen.
    We verzamelen hier om 10.30 uur voor een kop koffie of thee, waarna we om 11.00 uur starten met de wandeling. Het losloopgebied is niet omheind, dus maak zelf een afweging of je hond hier los kan of niet.
    In het bos is een uitgezette wandeling van ongeveer 6 km, je loopt hierbij ook langs een zwemvijver waar de honden kunnen zwemmen. Natuurlijk kun je zelf bepalen hoelang je meeloopt.
    Na de wandeling komen we terug bij De Kriekeput waar een apart, overdekt, terras voor ons klaarstaat. Hier kan gebruik gemaakt worden van een lunch. Het lijkt ons fijn om hier iedereen even te spreken. Ook zullen we wat leuke spullen verkopen of verloten voor het goede doel. We hopen dat MariCarmen en Mayte van Puntanimals ook weer kunnen komen om onder andere ‘hun’ honden te knuffelen.

    Voor deelname aan de wandeling bieden we twee opties:
    1. Deelname aan de wandeling met een consumptiebon en lunch na afloop: soep, broodje gezond en voor 15 euro per persoon.
    of
    2. Deelname aan de wandeling voor 5 euro per persoon, inclusief 1 consumptiebon voor koffie/thee.

    Aanmelding voor de wandeling kan als volgt:
    Stuur een mail naar bestuur@hobodogs.nl, vermeld hierin duidelijk:
    aantal personen, naam van de hond(en), wandeling mét lunch (15 euro pp) of wandeling zonder lunch (5 euro pp). Eventuele dieetwensen horen wij ook graag.
    Wij vragen u vervolgens het betreffende bedrag over te maken op NL89 RBRB 0954 4694 10 t.n.v Stichting Hobodogs ovv de naam van de hond(en).

    We hopen op een grote opkomst, stralend weer en een geweldig weerzien!

 

 

 

 

 

  • En daar is ie weer:

DE COLUMN VAN MIEKE

 

Over jachtafval en zwerfvuil

Door het vensterglas van de kamerdeur zie ik haar liggen op haar kussen. Haar blik strak gericht op de deur. Als ik de kamer binnenkom blijft ze onbeweeglijk liggen. Knippert niet eens met haar ogen. Haar aandacht blijft gericht op de deur. Want hij kan elk moment binnenkomen. Hij, haar vriend. Hij, de enige die ze vertrouwt. Met wie ze kan communiceren omdat Hij haar begrijpt.

Dan, zomaar ineens, vanuit het niets, zwiept haar staart heen en weer. Ze staat op, blijft naast haar kussen staan. De staart zwiept een versnelling hoger.

Ze zakt door haar voorpoten. De deur gaat open; ze springt, ze danst, ze blaft en nóg een keer en nóg een keer. “Goede morgen Cubana, goede morgen Simon! Lekker geslapen? Kom maar gauw, we gaan uit!” Enthousiast springend volgt ze naar de garage. Ze duwt haar hoofd tegen Hem aan.

Hij zit op de oude scheepskist en aait haar over haar hoofd, over haar rug, kriebelt onder haar kin. Ze kan er geen genoeg van krijgen. Simon zit achter Hem en ook hij krijgt zijn portie aaitjes en kriebeltjes. Na de aai ceremonie zoekt Hij op zijn iPhone het weerbericht om te bepalen welke jas of shirt ze aan moet. Simon hoeft geen textiel aan, hij heeft er een hekel aan. 

“Het is niet erg koud maar toch nog te koud om zonder jas naar buiten te gaan. We kiezen vandaag voor een in-between shirt Cubana. Dat is lekker warm maar niet te warm.” 

Ze verstaat niet wat Hij zegt maar dat hindert niet want ze begrijpt Hem. Hij praat rustig en kalm, Hij is rustig en kalm. Altijd. Dat weet ze inmiddels zeker. Hoe ze dat weet? Nou, heel simpel, ze is al vanaf haar geboorte getraind in alert zijn en observeren. Ze heeft een onzichtbare antenne die haar waarschuwt voor gevaar. Ze kan heel snel de stemming peilen. Situaties inschatten. 

Daar is ze heel goed in. En onfeilbaar. Zonder dat talent had ze waarschijnlijk allang niet meer geleefd. Zo weet ze dat ze achter mensen moet lopen, nooit ervoor. Ze weet ook dat je handen en voeten scherp in de gaten moet houden.

Want dat zijn belangrijke tentakels die erg veel pijn kunnen veroorzaken. 

En niet te vergeten: de stem! Als de stem luider klinkt en overgaat in schreeuwen dan moet je dekking zoeken. Snel wegkruipen onder of achter iets. Alles is goed als je maar buiten bereik blijft van de schreeuwende en tierende mens. 

Intussen heeft Hij haar lekker warm aangekleed. Ze heeft ook haar faxlijntje om. Omdat ze bang is voor andere honden gaat ze hard blaffen als ze er een ziet. Hij noemt het uitschelden. En schelden is niet netjes. Onbeleefd is dat. Onnodig ook want Hij is immers bij haar. Om haar te laten merken dat Hij het naderende ‘gevaar’ ook heeft gesignaleerd geeft hij een klein tukje aan het faxlijntje. Dan krijgt ze als het ware een berichtje om haar gerust te stellen. Het lukt haar al steeds beter om niet te schelden en dat is heel knap. Want ze is erg vaak gebeten, ze heeft heel vaak pijnlijke bijtwonden gehad. Dat wil ze niet meer. 

Ze wandelen inmiddels richting bos. Ze durft zelfs al naast hem te lopen. Nog niet de hele weg maar wel hele lange stukken. Want haar intuïtie zegt dat Hij haar nooit zal schoppen. En daar vertrouwt ze op. Regelmatig kijkt ze naar hem omhoog. En Hij kijkt regelmatig naar beneden naar haar. “Fijn hè Cubana, elke ochtend lekker wandelen !” Hij aait haar hals.

Ze wandelen verder. 

Na een uurtje zijn ze weer thuis. Hij doet haar halsband en faxlijntje af, hangt het shirt op een hangertje. Ze blijft dicht bij Hem in de buurt. Volgt als hij haar bak met brokken vult. 

Dansend en springend loopt ze achter hem aan naar de keuken. Hij zet haar bak in de standaard. Zenuwachtig loopt ze rondjes om de tafel. Zolang Hij niet gaat zitten durft ze niet te gaan eten. 

Omdat eten nare herinneringen naar boven haalt. Ze zou willen dat ze het aan Hem kon uitleggen maar het lukt haar niet. Erg was het. Heel erg. Maar Hij begrijpt het wel, gaat zitten en blijft zitten totdat ze klaar is met eten. Ze durft al rustiger te eten, niet meer steeds schichtig weg te lopen.

Als ze haar bak heeft leeg gegeten en schoon gelikt gaat ze op haar kussen liggen.

Ze kijkt naar haar Meneer die aan zijn ontbijt begonnen is. 

“Mijn vriend” denkt ze en ze sluit haar ogen. 

De Meneer kijkt in haar richting en Hij weet het zeker  ze is absoluut geen afdanker meer

Februari is de maand waarin tienduizenden jachthonden als jachtafval worden gedumpt.

Daarna komt het zwerfvuil aan de beurt; alle honden waarop men is uitgekeken.

Kijk eens bij deze twee groepen of je een vriend kunt vinden. Vast wel.

Let niet op kleur, schoonheid, leeftijd enz. 

Laat je verrassen door twee ogen die je hoopvol aankijken. 

Kies met je hart dan komt het goed

Tip: Kom naar de wandeling op 9 mei. Dan kun je zien en horen hoe het is om een hond te hebben die ooit werd afgedankt als jachtafval of zwerfvuil.