We gaan  langzaam naar het eind van 2026, en de honden zoeken de warmte in huis op, want het is alweer november.

 

•  Ook de afgelopen maand hebben we voor enkele honden een fijn adoptiegezin gevonden. Onder hen twee hondjes van Asociación Protectora la Luz de Laura. Dit is een kleinschalige opvang voor vooral oudere en kleine hondjes. We zijn blij dat we voor Lucía, de vrouw die deze opvang runt, nu iets kunnen betekenen.
  Eén van deze hondjes is Cheiw, een kleine, dappere Chihuahua die soms denkt rottweiler te zijn…. Cheiw gaat wonen bij lieve mensen die al eerder hondjes van Hobodogs geadopteerd hebben.
  Het andere hondje is Grapa, ook een senior met een bescheiden presentatie.
  Scampi, een leuke Pointer is ook geadopteerd. Scampie gaat naar bekende adoptanten van Hobodogs die helaas, vrij onverwacht Hobodogs Lumpy, die pas begin dit jaar in Nederland was, moeten laten inslapen.
  We zijn hele blij dat Sherki geadopteerd is. Hij was lange tijd gereserveerd voor Spaanse mensen maar ze kwamen hem nooit ophalen! Nu zal hij binnenkort zijn intrek nemen bij twee Hobodogs.
  Ook fijn om te kunnen melden dat senior Chica geadopteerd is. Chica wachtte ook al lange tijd op een eigen plek en de vrijwilligers in Spanje hadden bijna de hoop op een fijne plek voor Chica opgegeven. Maar ook zij kan gaan aftellen!
  En dan hebben we de tweeling Net en Flix. We hebben ze in Spanje ontmoet en nog voordat we ze op onze website konden zetten vonden we een plek waar ze samen naar toe kunnen. Net en Flix, broer en zus, zijn ooit samen met hun broertjes en zusje in de shelter gekomen. Helaas is de rest overleden aan Parvo, maar Net en Flix hebben het overleefd!

 

 

 

 

• Ook deze maand presenteren wij weer de   Pleeghond van de Maand.We willen u voorstellen aan Eloise. Eloise is een lieve galgo van ongeveer 3,5 jaar oud.
  Haar gastgezin is lyrisch over haar. Zo sociaal, zindelijk, lief, aanhankelijk en ze luistert uitstekend. Als je haar roept staat ze direct naast je. Ze verblijft nu met meerdere galgo’s in opvang en hier amuseert zij zich prima mee. Ze is totaal niet angstig. Dus echt een leuke hond om mee kennis te maken. We hopen dat er iemand reageert met al een andere galgo omdat ze dit wel erg gezellig vindt.In april werd Eloise in Spanje gevonden in slechte conditie en met een enorme wond op haar dij. De vrijwilligers van puntanimals hebben met man en macht ervoor gezorgd dat zij van straat werd gehaald en werd veiliggesteld. Eloise werd gelijk behandeld bij de dierenarts, maar haar wond bleek al zo lang open dat hechten niet meer mogelijk was. Deze moest dus open en geleidelijk aan genezen. Het asiel is natuurlijk geen plek om hiervan te herstellen en daarom werd er met spoed een gastgezin gezocht voor dit lieve meisje. En gelukkige meldde deze zich voor haar!Sindsdien heeft ze in in Spanje in dit gastgezin mogen herstellen en is Eloise ontpopt tot een vrolijk, actief en speels meisje. Ze geniet volop van alle strandwandelingen en van het ´huishond zijn´. Haar gastgezin in Spanje heft vaker galgos opgevangen maar nog nooit zo’n speciale galgo als Eloise ontmoet. Ze is erg sociaal, luistert heel goed, heeft een speciaal soort energie die ze uitstraalt. Kortom haar gastgezin is lyrisch over haar. Door omstandigheden kan ze Eloise niet zelf houden.Het blijft verbazingwekkend hoe veerkrachtig deze honden zijn, na alles wat ze meegemaakt hebben. Eloise is helemaal klaar voor een permanent huis. Een thuis waar ze mee op avontuur mag, waar ze mag genieten van the sweet life en waar ze mag ervaren hoe het is om onvoorwaardelijk geliefd te zijn.Ze is positief getest op Leishmania en inmiddels is haar behandeling ook gestart. Haar laatste testen waren negatief. Ze hoeft op dit moment geen medicatie.
  Mocht u belangstelling hebben voor Eloise mail ons dan: adoptie@hobodogs.nl

 

 

 

 

• SAVE THE DATE:Op  10 april 2027  willen wij het tien-jarig bestaan van onze stichting vieren.  Wij organiseren een bijeenkomst en wandeling voor al onze adoptanten, vrijwilligers en natuurlijk hun honden. We hopen dat ook onze Spaanse vrijwilligers kunnen komen. SAVE DE DATE!! De locatie is bekend: de Kriekenput in Herpen. Meer info volgt nog, oa over de wijze van aanmelding.
  

10 April 2026

 

 

 

 

 

 

• En natuurlijk ook nu weer….
  

  De column van Mieke

Zo gewoon en zo bijzonder.

Bijna altijd word ik om 7.30u wakker.
We staan tegelijk op en we zijn ook tegelijk klaar om naar beneden te gaan.
Zachtjes lopen we de trap af. 
Paul doet de deur van de woonkamer open en we gaan naar binnen. 
‘Goede morgen jongens, hebben jullie lekker geslapen?’ 

Simon staat als eerste op en rent direct uitbundig rondjes door de woonkamer en keuken.
Arthur ontwaakt rustiger. Hij rekt zich langzaam uit, wrijft met zijn hoofd langs mijn been en draait zich nog ’n keertje om. Hij heeft altijd moeite met opstaan. Wil nog héél even blijven liggen.

Vooruit dan, heel even kan nog wel. Wij moeten onze dikke jassen nog aandoen en onze wandelschoenen. Checken wat de temperatuur is om te weten welk shirt of jasje Arthur aan moet. Want hij heeft het snel koud. Simon houdt niet van textiel aan zijn lijf, hij haat het. Behalve een regenjas. Die wil hij wel omdat hij nat worden nog meer haat.

Oké, het is beneden 10gr buiten, dat wordt de winterjas voor Arthur.
We roepen allebei Arthur, Arthur, kom dan, Simon rent naar de woonkamer en springt op zijn kussen…met tegenzin staat Arthur op en loopt langzaam richting garage.
‘Kom Arthur, met je lekkere warme jas aan krijg je het niet koud!’

‘Hebben we alles? Heb je je handschoenen? Kunnen we? Sluit jij de deur en de poort?’
‘Yep, doe ik.’ ‘Dan kunnen we!”
Arthur loopt met Paul, Simon met mij.
Arthur loopt keurig en welgemanierd, Simon slingert van links naar rechts, van voor naar achter!

Dat heeft een reden: Simon zegt dat hij voor de algemene statistieken moet bijhouden wat er zich zoal onder het struikgewas bevindt. Wij knikken dan met een serieus gezicht als teken dat we begrijpen hoe belangrijk zijn opdracht is. Natuurlijk weten we dat Simon een onbegrensde fantasie heeft maar dat laten we niet merken. En eerlijk gezegd houdt Simon met zijn speurwerk de bermen vrij van fruit restanten en half opgegeten weggeslingerde lunchpakketten!

Wij lopen intussen richting rotonde. Eerst oversteken. Dat is een kwestie van goed opletten want vroeg in de ochtend is ons kleine dorp een druk verkeersknooppunt van Europese betekenis!
Enfin, het is gelukt, onze ochtendwandeling kan beginnen! 

Simon start direct met het controleren van de grasbermen. Elke grasspriet wordt besnuffeld.
Ja hoor, al gauw heeft hij het eerste klokhuis gevonden en dat verdwijnt direct in dat kleine bakkie van hem. Vrolijk kwispelend zoekt hij verder. Inmiddels houdt Arthur hem goed in de gaten want de afspraak is dat een hele appel gedeeld moet worden.
Even later heeft Simon bingo: onder de bladeren ligt een appel waar slechts een heel klein hapje van genomen is. Paul geeft er met zijn hak een flinke trap op en de appel breekt in vier stukken. 
Gretig wordt alles tot de laatste kruimel opgegeten. 

We passeren de mooie koetjes met de witte streep, daarna twee bruine paarden, verderop een kudde schapen. Arthur blijft altijd even staan bij de schapen. Hij verbaast zich erover dat ze zulke dikke krulletjesjassen aan hebben. Zijn jas heeft ook krulletjes maar is veel dunner. 

Vervolgens lopen we langs een sloot die zowel door Simon als door Arthur nauwkeurig wordt gecontroleerd op diertjes die òf snel het water in duiken òf juist heel snel opvliegen als ze de jongens horen aankomen. Vandaag geen rat, geen muis, slechts een groepje eenden die luid kwakend wegvliegen. We naderen het huis met de blaffende hond; dat is het punt waar we over gaan steken. Wederom een drukke weg dus heel goed uitkijken. 

We zijn aan de overkant bij het veld met boerenkool. Het ziet er sprookjesachtig uit met de laaghangende mist waar de zon doorheen probeert te schijnen.

Vanaf hier gaan we weer terug naar het dorp wandelen. De route begint met twee zwarte paarden goede morgen te wensen. Ze staan altijd op ons te wachten en lopen een eindje mee. Arthur neemt er echt de tijd voor, Simon heeft minder geduld want ook de bermen op de terugweg vragen om secuur snuffelwerk! Terwijl Arthur en Paul nog met de paarden in gesprek zijn, heeft Simon een smakelijke vondst onder de herfstbladeren vandaan gehaald: een stokbrood met kaas!
Simon is geen overtuigd voorstander van eerlijk zullen we alles delen, nee helemaal niet, Simon vindt dat wat je vindt mag je houden! Met het stokbrood tussen zijn kaken geklemd kijkt hij me aan. Hij wacht af wat ik ga doen. Ik weet dat zijn kaken als een nietmachientje dichtgeklapt zijn.
Die krijg je niet open. En dat weet Simon. Want Simon weet alles. Hij is een hoogbegaafd huftertje! Even denken, hoe ga ik dat aanpakken? Langzaam zet ik enkele stappen en Simon loopt mee. Het brood steekt een stuk uit zijn mond. Dan plotseling zet ik mijn voet op dat uitstekende stuk en krak, het breekt af! Dat is voor Arthur! Probleem opgelost.

We vervolgen onze weg en we komen langs een stuk bosweg. Daar zien we regelmatig eekhoorntjes. Arthur verbaast zich erover hoe snel die diertjes zijn. Simon heeft daar geen tijd voor want de plicht blijft roepen totdat we thuis zijn: snuffelen en ruiken!

Omdat de bomen grotendeels hun bladeren hebben verloren zien we de koeien lopen die in de wei erachter staan. Soms lopen we het pad in wat naar de wei loopt. Dan volgt meestal een grappig tafereel: de jongens staren naar de koeien en de koeien staren naar de jongens.
Nadat we de koeien een prettige dag hebben gewenst lopen we langs een groot weiland. In de verte staan soms reeën. En vandaag is dat het geval. Paul en Arthur zien hen als eerste. 
Drie staan te grazen, af en toe kijken ze even op. Simon kan ze niet goed zien omdat hij niet over het hoge bermgras kan kijken. Dat is een gelukkie want Simon kan ongelofelijk hard gaan krijsen; of ze de weg naar huis niet meer weten, of hij soms kan helpen, dat het een kleine moeite is enz. 
Dus heel fijn dat hij van niets weet dit keer zodat we rustig door kunnen lopen.

Als laatste passeren we de vijf dames Tok-Tok-Tok-Tok-Tok. Ze scharrelen tevreden rondom hun huis en tussendoor leggen ze een ei. Maar vandaag niet! Slechts twee dames Tok-Tok lopen op het pad langs hun huis. In de sloot krijgt een groepje eenden zwemles. Als Simon vraagt wat er aan de hand is, onderbreken de eenden de zwemles en zegt de badmeester dat er een drievoudige moord is gepleegd. Huh, Simon is verbaasd, hoe kan dat, een drievoudige moord!
De badmeester wijst naar de stapel hout rechts van de sloot:’Dat daar is het PD’
‘PD?’ Antwoordt Simon niet begrijpend. ‘Het Plaats Delict!’ Zegt meester Eend gewichtig.
‘Alles staat op film. Het was meneer marter met zijn twee neven. Zij hebben in de nacht ingebroken en drie dames Tok-Tok-Tok ontvoerd! Voor hun leven wordt gevreesd!’

Simon is sprakeloos en Arthur die er intussen ook bij is komen staan, eveneens.
Terneergeslagen lopen ze verder, tot bij de rotonde waar ze moeten oversteken.

Opnieuw heel goed uitkijken; weliswaar bestaat de verkeersdrukte nu niet meer alleen uit vrachtwagens maar ook tractoren met daarachter volgeladen karren met prei, aardappelen of wortelen rijden er. Dus nogmaals, dit kleine dorp is een verkeerd knelpunt van Europese betekenis!

Stil en timide liggen Arthur en Simon naast elkaar op een kussen. 
Ze denken verdrietig aan de ontvoerde dames Tok. 
‘Morgen ga ik extra goed snuffelen langs de sloot of ik sporen vind Arthur.’
Arthur knikte: ‘Jij gaat ze vast vinden Simon.’

En wij, wij vinden dat we ontzettend boffen met deze twee hartelapjes!

Mieke