
Twee nieuwsbrieven in één!
Het waren drukke tijden vandaar dat we twee nieuwsbrieven hebben samengevoegd tot één. Lees over de honden die geadopteerd zijn, over honden die in Nederland of België zijn en wachten op een adoptiegezin en lees het verhaal van Sanson.
Help Sansón: de tijd dringt, elke donatie telt!
Toen onze vrijwilliger in Spanje was maakte ze kennis met Sanson, een hond in opvang bij Kronos. Zijn verhaal is schrijnend. We doen hierbij een beroep op jullie hulp. Sanson is ernstig ziek maar met een goede prognose! Het is een zeer actieve en levenslustige boxer! Hij verdient een kans.
Hij werd op straat gevonden en at uit vuilnisbakken. Terwijl iedereen in de buurt wist wie zijn baas was.Het vermoeden is pijnlijk maar begrijpelijk: toen duidelijk werd wat er met Sansón aan de hand was, waren de kosten te hoog voor zijn eigenaar en werd hij op straat gezet.De vrijwilligers van Kronos vonden hem. Ze namen hem op. En al snel werd duidelijk waarom niemand hem wilde houden: Sansón, een Boxer geboren op 28 april 2020, heeft osteosarcoom botkanker, gelokaliseerd in zijn knie.
Osteosarcoom is een agressieve, kwaadaardige bottumor. Omdat dit type kanker de neiging heeft om snel uit te zaaien, werd op 29 april 2026 een CT-scan van zijn borstkas gemaakt. Het goede nieuws: er zijn geen zichtbare uitzaaiingen naar de longen gevonden. De kanker lijkt op dit moment beperkt te zijn tot zijn poot. Dat is, gegeven de ernst van de diagnose, een relatief gunstige uitslag en betekent dat behandeling nog zinvol en mogelijk is.
De volgende stappen die de dierenarts adviseert zijn pijnbestrijding, chirurgie om de tumor te verwijderen, mogelijk amputatie van de aangetaste poot, chemotherapie om het risico op toekomstige uitzaaiingen te beperken.
Maar eerst moet de rekening betaald worden! De eerste rekening, alleen al voor het CT-onderzoek, bedraagt ruim €1.100,-. En die rekening moet eerst worden voldaan voordat Sansón verder geholpen kan worden. Kronos doet ontzettend veel voor de honden in hun zorg, maar deze kosten gaan hun mogelijkheden te boven. Terwijl de tijd dringt want osteosarcoom wacht niet.
Sansón heeft niemand die voor hem opkomt. Hij heeft geen baas meer, geen thuis. Alleen de vrijwilligers van Kronos en hopelijk jij. Hij verblijft nu in een kleine kennel en dat terwijl hij een zeer levendige en actieve hond is.
Wil jij helpen zodat Sansón de zorg krijgt die hij verdient? Doneer via onze bankrekening: NL89 RBRB 0954 4694 10 t.n.v. Stichting Hobodogs o.v.v. Sansón
Elke bijdrage helpt. Elke euro telt. Want Sansón heeft de tijd niet aan zijn kant maar mensen zoals jij wel.

Weer compleet
Tijd vliegt; Cubana woont alweer 19 maanden bij ons en ze voelt zich helemaal thuis.
Op de momenten dat zij samen met Simon ontspannen op haar kussen lag vroegen wij ons meerdere keren af of er weer een pleeghond zou kunnen komen. Hoe zou Cubana daar reageren op een vreemde hond erbij? Omdat Paul, in tegenstelling tot mij, zeker wist dat Cubana er geen enkel probleem mee zou hebben, hebben we het besluit genomen. Dus weer een pleeghond. Oké dan.
Om mij tegemoet te komen werd gezocht naar een rustige hond. We wilden het Cubana niet aandoen om haar op te schepen met een energieke druktemaker.
Kleur maakt niet uit. Mag het ook een reu zijn misschien? Ja hoor, een reu is prima.
Vrij snel kregen we de eerste foto’s: een zwarte reu, Geen kleintje. Heel rustig.
Helemaal goed, hij mag komen! Hoe hij gaat heten….ehh…Arthur! We noemen hem Arthur.
En op een zonnige zaterdagmiddag reden we naar de afgesproken plek waar Arthur en vrienden arriveren. Simon en Cubana waren ook mee. We parkeerden de auto en Cubana hoorde de geluiden van mensen en honden. Ze kroop in een hoekje, begon te bibberen, te hijgen, vond het niet leuk. Paul is met haar en ook met Simon in de auto blijven zitten. Ik kreeg intussen de zenuwen. Hoe gaan we de kennismaking organiseren? En nog belangrijker: hoe zal dat gaan?
“Dat gaat gewoon hartstikke goed, ze is overdonderd door wat ze allemaal hoort, komt goed.”
‘We gaan het meemaken’, dacht ik bij mezelf, ‘we zullen zien.’
Arthur was als een van de eerste honden aan de beurt om uit te stappen. Dat was erg fijn want nu was het makkelijker om een rustig plekje te vinden voor de kennismaking.
Ik heb al eerder verteld dat hij model huiskamerpony is…..dus stoer en groot!
Als eerste deed hij een enorme plas en direct daar achteraan draaide hij een enorme bruine bolus. Wat een opluchting! Hij keek eens om zich heen en aan zijn lichaamstaal kon je zien dat hij overdonderd was. Paul was intussen uitgestapt met Cubana en Simon en stond op een rustig plekje te wachten.
Ik liep met Arthur naar hen toe, zenuwachtig, wat spannend, zou Cubana gaan blaffen als signaal dat Arthur uit haar buurt moet blijven? Nog een stapje dichterbij, toe maar….Cubana en Arthur gaven een lik op elkaars neus, ook Simon werd door Arthur vriendelijk begroet. We zagen drie kwispelende staarten, geweldig! Paul zei niets, lachte enkel triomfantelijk.
En toen alledrie snel in de auto gezet en naar huis.
Arthur woont nu bijna 3 maanden bij ons en is allang geen ‘pleegje’ meer.
Want hij blijft, hij blijft voorgoed. Haha! Eerlijk gezegd was dit besluit al genomen bij de kennismaking. Toen direct duidelijk was dat Cubana een klik met hem had. En nog steeds
v.eel steun aan hem heeft. Naast hem durft te gaan liggen. Tegen hem aan durft te gaan liggen. Omdat we zien dat ze opnieuw kleine stapjes maakt. Ze zal altijd een ‘gebruiksaanwijzing’ houden en dat is niet erg. Omdat we haar inmiddels kunnen lezen en weten wat ze wel en niet durft. Haar angst zal nooit helemaal verdwijnen maar is voldoende geminderd om te kunnen genieten van het leven wat ze nu heeft. Om de ellende van haar vorig leven te laten vervagen.
En vandaag is wederom een bijzondere dag want:…… voor het eerst gaan ze mét halsband maar zonder tuigje wandelen! Daar komt nog bij dat het geen ‘gewone’ halsbanden zijn die ze om krijgen maar hele bijzondere banden. Unieke banden kun je gerust zeggen.
Ze komen uit de koffer waar op staat: Erfenis Het zijn de banden voor deftige gelegenheden van Monte, Kendall en Zusje. En ze passen perfect net zoals de warme truien en jassen die uit dezelfde koffer komen. Kijk nou, jullie zijn ineens weer adellijk! Kom, we gaan!
Paul loopt met Cubana en Arthur voorop zoals altijd; een vertrouwd beeld.
Ik blijf een seconde stil staan, sluit mijn ogen en zie heel even in de verte wie er niet meer zijn.
Vanaf vandaag wandelen we met herinneringen aan de tijd van toen met het trio van nu.
Het is goed zo. We zijn weer compleet.
