Een nieuwsbrief met veel adopties en natuurlijk ook een prachtige Column van Mieke.
- Deze maand kunnen we een mooi lijstje adopties opsommen. Sommigen van de genoemde honden zijn nu nog in Spanje maar komen over een paar weken naar Nederland/België.
Bambi is een van de hondjes die al in Nederland waren. Zij heeft het opvanggezin ingeruild voor een adoptiegezin.
Ook Karen werd eerst opgevangen en heeft nu een volgende stap gezet naar haar adoptiegezin.
Letizia is een prachtige hond waarvoor vanuit Spanje een adoptant gevonden werd nog voordat ze op onze website stond.
Aramis verbleef bij Claudia in opvang en ook zij is inmiddels verhuisd naar haar adoptant.
Lita en ook Yuki verbleven bij Katrien in opvang en ook zij hebben elk hun for-ever-home gevonden en we zijn de tel van opvolgers bij Katrien inmiddels kwijt!
Yacky, een senior van 15 jaar mag ook naar Nederland komen. Het gouden mandje staat klaar bij iemand die een zwak heeft voor oudere, kansloze hondjes.
Maggie is ook een senior met haar 12 jaar en ook zij is meer dan welkom bij haar adoptant.
Tenslotte Scooby, ondanks het feit dat hij bekend is met leishmania is hij zeer welkom! Bedankt opvolgers en adoptanten!!
- Het adoptieteam vertrekt op 25 september voor een paar dagen naar Spanje en ze bezoeken daar enkele shelters. Mocht u belangstelling hebben voor een hond op onze website en heeft u daar vragen over, laat het ons weten! We kunnen dan ook extra beeldmateriaal maken van de honden. Ook als u op zoek bent naar een hond maar staat er geen passende hond op onze website dan horen we het graag. Dan kunnen wij kijken of er een hond is die bij u past. En als het mogelijk is dan kunnen we zelfs beeldbellen om zo livebeelden van de hond te laten zien.
- Als het team in Spanje zit vindt er weer en wondhondendag plaats. Georganiseerd door GINN (waarvoor hartelijke dank!!).
Omdat een deel van het adoptieteam dan in Spanje verblijft zal alleen Michelle als bezoekster aanwezig zijn naast een hoop andere organisaties en natuurlijk heel veel (wind) honden.Op de website van GINN lezen we: Uiteraard zal er ook weer een wandeling worden georganiseerd, die onderdeel uit zal maken van de Great Global Greyhound Walk, waaraan iedereen kan meedoen (hou de website en Facebook in de gaten voor alle laatste informatie) en natuurlijk een Doggywalk waarbij de opvanghonden op het terrein worden gepresenteerd.Dierenarts Janneke Beertsen is ook dit jaar weer van de partij en daardoor is er de mogelijkheid om je hond(en) te laten enten. Wil je hier gebruik van maken, meld dit dan uiterlijk woensdag 23 september aan jetteke.ginn@gmail.com.
Grote cocktail: € 35,-
Leptospirose: € 30,-
Neusenting kennelhoest: € 30,- (los) / € 20,- (combinatie)
Rabiës: € 30,- / € 20,- (combinatie)
Nagels knippen: € 2,50
En vergeet niet om je hondenpaspoort mee te nemen.Tot nu toe zijn dit de stands die zeker aanwezig zullen zijn:
GINN
Ronda’s Shop
SASshop
Stray Meets Holland
YM Design for Dogs
Galgo Project
HypoDogs
112 Carlota’s Galgo
Galgo Rescue Nederland
Fr-Ö-lein Marea
Wikkies
Dutch Galgo Lovers
Natasja Beverloo Fotografie
Polkadog & Petticat
Lange Neuzen
Galgo and Podenco Support
2e Kans voor Podenco´s
Hondenspeciaalzaak Het WolfjeLocatie: GSHV te Harderwijk, Walstein 106.
Bezoekers zijn weer welkom tussen 11-16 uur.
- De opvanger van de maand is deze keer…AURA! Deze lieve, aandoenlijke galgo verblijft nu sinds enkele maanden in een opvanggezin bij een roedel galgo’s. Aanvankelijk maakte ze een terughoudende indruk maar inmiddels weten we dat ze ook heel aanhankelijk kan zijn en graag speelt en rent. Op onze website vind u veel meer informatie over Aura maar onderstaand filmpje laat zien hoe graag ze contact heeft als ze je eenmaal kent (het filmpje komt uit Spanje)
- Heel graag bedanken wij de mensen achter de Facebookgroep Hier Helpen Wij Dieren. Hun actie voor onze stichting bracht 1000 euro op en dit geld komt heel goed van pas. Er zijn altijd noodgevallen in Spanje waarvoor extra geld zeer welkom is. Neem zelf ook eens een kijkje bij deze Facebook-groep (wel even lid worden!). Er lopen altijd goede acties met leuke producten en het geld komt voor 100% goed terecht!
- In deze nieuwsbrief vragen ook aandacht voor WindMee Windhondenopvang. We hebben hele goede ervaring met de lieve mensen achter deze Opvang. Klik hier om op hun website te komen. Dit is wat zij graag met jullie willen delen:
Vijf jaar geleden zijn wij, met onze 2 galgos en een podenco verhuisd naar Drenthe en daar zijn wijgestart metWindMee windhondenopvang.
Na een paar maanden kwam er een galgo-pleegje van Hobodogs, en die is blijven plakken, dus nu hebben we een roedel van 4.
Onze visie was, en is nog steeds; “windhonden opvangen zoals wij zouden willen dat ónze honden opgevangen worden”.
Een gemiddelde dag bij WindMee ziet er ongeveer zo uit:
‘s Ochtends ergens tussen 6 en 7 maakt een van de honden ons meestal wakker, dan moet er geplast worden, of hij/zij is gewoon uitgeslapen en wil ons gezelschap. Als er eenmaal één hond wakker is, volgt de rest ook snel en begint het ritueel van naar buiten gaan, plasje doen, weer naar binnen en verder slapen.
Rond 9 uur komt er weer leven in, dan moet er gegeten worden. De inwendige klok werkt feilloos en is ongevoelig voor ons programma of bezigheden. Na het eten wordt er gespeeld, het liefst buiten.
Lekker rennen met elkaar, achter een balletje aan, voor de zoveelste keer een kuil graven (die wij meerdere keren per dag weer dicht kunnen scheppen i.v.m het risico op struikelen met alle mogelijke verwondingen van dien) en de grote boodschap doen.
Wij zijn er altijd bij als de honden buiten zijn. De boel in de gaten houden, balletjes gooien, het spel wat begrenzen om te voorkomen dat er een opgejaagd wordt door alle anderen, de bovengenoemde kuil weer dichtmaken, poep ruimen. Met de logees erbij, lopen er vaak een stuk of 8 rond. Als je ze dan hoort en ziet rennen, prachtig!
Onze tuin is dus ook niet echt een strak aangelegd, onder architectuur ontworpen tuin. Het is een speelparadijs voor de honden, met een loopbruggetje, een soort parcours rondom olifantsgras, een stuk bamboe om in te verstoppen, plekken om lekker te luieren, plekken om te graven (liever niet, maar ja…) en gras. Nou ja, gras…ach als het groen is vinden wij (en de honden) het al goed genoeg.
Verder is de tuin natuurlijk hoog omheind en ook laag bij de grond is het gevaar op ontsnappen minimaal door ingegraven gaas.
De rest van de ochtend, na dat eerste uurtje activiteit, liggen ze meestal weer te slapen. Voor ons dé tijd voor klusjes en huishoudelijke taken, want tot een uur of 12 hoor je ze niet.
Tussen de middag krijgen sommige honden nog wat te eten, de anderen mogen een paar handen vol brokjes zoeken in het gras, of we eten gezellig samen wat fruit of ander lekkers. Vinden ze geweldig en het zorgt altijd voor heerlijke renpartijen naderhand. Daar genieten we écht van, ze zo lekker te zien spelen met elkaar.
Tussendoor doen wij huishouden, tuinonderhoud, verbouwingen waar we in ons oude huis altijd mee bezig zijn, gaat Annemieke werken, en relaxen we lekker met de honden mee.
Van een uur of 2 tot een uur of 4 is het activiteiten niveau weer wat lager, zeker op warme dagen. De een heeft wat meer energie en wil nog wel wat stoeien met een knuffel of met een vriendje, de ander ligt lekker te relaxen op een stretcher. Dan kunnen wij onze eigen bezigheden weer oppakken, een logee wat extra aandacht geven, of een dierenartsbezoek afleggen indien nodig. Soms komen logees met kwaaltjes/hechtingen waarvoor wij de verzorging overnemen tijdens de vakantie.
Vanaf een uur of 4 begint soms het vragen om avondeten al, zo’n actieve vakantie maakt hongerig!
Zomers zijn we nog lekker lang buiten ‘s avonds en wordt er nog volop gespeeld, ‘s winters liggen de honden liever voor de kachel binnen.
Na half negen ligt de hele boel meestal weer te slapen om alleen nog wakker te worden voor het laatste plasje om een uur of 10. Daarna installeert iedereen zich voor de nacht; in de verschillende manden in de woon- of slaapkamer, onder dekentjes (héél belangrijk) of op de bank tussen allerlei kussens. En dan… rust. Tenminste, dat hopen wij. Met zo veel honden is de kans groot dat er een ‘s nachts onrustig is, moet plassen, z’n deken kwijt is of op een andere manier aandacht nodig heeft. Ook deze aandacht krijgen ze met liefde, soms is een geruststellend aaitje genoeg. Logeren is tenslotte soms best spannend!
Wij hebben bewust gekozen om alleen windhonden op te vangen; wel alle soorten, er zijn al galgos, greyhounds, podencos, italiaantjes, salukis, sloughis en scottisch deerhounds bij ons komen logeren. Ook vangen wij maximaal 4 logees tegelijk op, zodat er voldoende rust en ruimte blijft voor iedereen.
Het blijft bijzonder om te zien dat met ons eigen viertal als stabiel middelpunt, de logees zich zo snel opgenomen en thuis voelen.Dat is ook ons doel; een stabiele roedel van eigen honden én logees, zodat de honden maar ook de baasjes van een relaxte vakantie kunnen genieten!
In oktober bestaan we 5 jaar en wij hebben nu het gevoel dat wij in onze opzet geslaagd zijn. We hebben een behoorlijke vaste klantenkring, die uit heel Nederland komt en zijn, afgezien van 3 weken in juni waarin wij zelf op vakantie gaan en de periode Kerst- Oud/Nieuw, altijd geopend!
Zoek je dus nog een fijne vakantieplek voor je windhond (Hobodog of niet 😉 ), bij ons is hij/zij van harte welkom!
Hartelijke groet,
Annemieke en Ben
WindMee windhondenopvang
www.windhondenopvang.nl
06-12529293
- Ook vragen we aandacht voor Het Wolfje. Achter deze hondenspeciaalzaak staat een adoptant van ons. Tijdens een Hobodogs-wandeling deelde zij al eens voer uit voor de bezoekende honden. Zij heeft in januari en in augustus speciale acties waarbij zij een percentage van de opbrengst als donatie overmaakt naar onze stichting. En onlangs stond zij op een fair en ook daarvan krijgen wij een percentage van 5%. Dit initiatief ondersteunen wij van harte en daarom geven we haar de ruimte om zichzelf en haar werk voor te stellen:
Hoi, mijn naam is Simone Beens. Ik ben de eigenaresse van Het Wolfje. Misschien ken je me nog? Van 2019 tot 2023 heb ik eerder Het Wolfje gerund (onder domeinnaam HetWolfjeshop.nl)! Helaas door omstandigheden met veel pijn in mijn hart toentertijd moeten sluiten. Ik heb nu een nieuwe kans gekregen die ik met beide handen aan heb gegrepen! Maar eerst wat meer over mij:
Ik ben geboren in 1990 en ben moeder van een prachtige dochter. Al sinds kind af aan ben ik gek op en bezig met dieren, in het bijzonder honden en wolven. Hoe kan het ook anders?
Door jarenlang eigen honden te hebben (gehad) heeft de praktische ervaring mij veel geleerd over het dagelijks leven met honden. Ik heb de opleiding MBO4 Dierverzorging en Diermanagement gestudeerd. Daarna doorgestudeerd in het vak Honden trimmen. Hier heb ik veel geleerd over de verschillende hondenvachten, de rui (verharen) en de juiste manier van verzorgen. Ook (onder)zoek ik graag meer over natuurlijk voeren; gezond en (liefst) rauwe vleesvoeding, maar dit moet ook handig zijn in het dagelijks reilen en zeilen van een huishouding vind ik. Dit vind ik niet terug bij andere (online) dierenwinkels: praktische en eerlijke informatie voor hondenbaasjes zoals jij en ik. Daar wil ik met Het Wolfje verandering in brengen
Het Wolfje is jouw bewuste hondenwinkel, omdat ook jij kiest voor:
- Eerlijke en betrouwbare informatie. Van mij én de producenten. Wat erin zit staat erop en wat erop staat zit erin.
- Persoonlijke service en advies.
- Hondenvoeding en -snacks die gegarandeerd vrij zijn van chemische toevoegingen, geur-, kleur- en smaakstoffen.
- Natuurlijke, kwalitatieve en nuttige ingrediënten – dicht bij de natuur.
- Vermijden van nutteloze en goedkope (vul)middelen.
- Het weten waar de ingrediënten vandaan komen (herkomst en landen). Dit zijn landen met welzijnswetgeving, hygiëne regels, eerlijke arbeid en verantwoorde bedrijfsvoering. Ik haal de producten uit Europese landen (regionaal), Verenigd Koninkrijk en Nieuw-Zeeland.
- Vlees van diersoorten die in Nederland/Europa voorkomen en biologisch passend zijn voor honden uit Nederland (Europa). Dus geen struisvogel, kangoeroe en kameel (hoogstens als uitzonderlijke eliminatiedieet).
- Hond- en diervriendelijke materialen en accessoires. Geen slipkettingen, punthalsbanden, stroombanden en andere onnodige toeters en bellen, maar veilig, gezond, pijnvrij en prettig dragend voor je hond. Een hond is je maatje en lid van het gezin, maar blijft een hond!
- Positieve training met snoepjes en vriendelijke stem.
- En natuurlijk zal hij ook nu niet ontbreken. We waren allemaal aangeslagen door het bericht dat ten tijde van de publicatie van de vorige nieuwsbrief haar lieve Cubana overleden is. Lees ook nu met aandacht:
DE COLUMN VAN MIEKE
Leeg en verloren
Ik weet niet wat uw ervaring is maar telkens als wij afscheid moeten nemen van een van onze huisgenootjes, beland je in een soort van luchtledige bubbel.
Opgesloten in jezelf, denkend aan degene die er niet meer is.
Alhoewel we dit al vaak hebben meegemaakt, het went niet.
Je kunt je er ook niet goed op voorbereiden want meestal komt het moment van afscheid nemen redelijk onverwacht. Ineens gaat het niet meer en is de tijd op.
En dan het moment dat het hartje stopt met kloppen, water over onze wangen, druppels aan onze neus. Ik kijk op de klok: 10.28u
Cubana is er niet meer.
Ik slik, een pieptoon klinkt in mijn oren, een knoop in mijn maag.
We brengen haar lichaam naar het crematorium.
Even later ligt ze roerloos stil. In een kamertje met zachte muziek en kaarsjes.
Stil kijken we naar het lijfje met de vele littekens.
En door onze tranen heen zeggen we tegen elkaar dat we haar twee mooie jaren hebben kunnen geven. Een korte tijd maar wel intens en met heel veel liefde.
We geven haar nog een laatste kus, een aai en nog een kus en nog een.
Genoeg kusjes voor de reis naar haar sterretje.
En dat was het. We gaan naar huis.
Daar worden we verwelkomd door de jongens.
Maar ik zie het lege kussen. Verder niets, alleen het lege kussen.
Paul roept Arthur en Simon, we gaan uit.
En ook dat is anders dan anders; een halsband met riem blijft hangen.
Onderweg vragen mensen waar Cubana is.
En vreemd genoeg doet het goed om haar verhaal te vertellen: ze is er niet meer.
Weer thuis besluiten we haar kussen naar zolder te brengen.
En we doen schonen hoezen om de kussens van de jongens.
Weliswaar is er dan een lege plek maar dat is beter dan haar kussen te laten liggen.
’s Avonds wil Arthur dicht bij Simon liggen. Hij was gewend om bij Cubana te liggen en dit is voor hem een goede oplossing. Allebei zijn ze een beetje anders dan anders, wat onwennig en verlegen. Het onwennig zijn geldt ook voor ons.
De post brengt kaartjes. Een is met een foto van Cubana. Heel mooi.
Wat ’n lieve verrassing! Ik zet de kaart op tafel.
Het is een foto van Cubana zoals ze vaak lag te kijken vanaf haar kussen. Zo lief.
De tijd gaat snel, het is alweer drie weken geleden dat we afscheid hebben genomen.
Langzaam wennen we aan het feit dat ze er niet meer is.
Haar foto’s bekijken is nog lastig. En moeilijk ook.
Maar als we ’s avonds het laatste rondje hebben gehad en nog even aan tafel de dag door spreken, gaat het gesprek over wat we met haar mee hebben gemaakt.
Hoe bang ze was toen ze kwam en hoe blij ze uiteindelijk was als we ’s ochtends beneden kwamen. Hoe ze uiteindelijk iets uit je hand durfde aan te nemen.
En….hoe bijzonder de vriendschap was tussen haar en Paul.
Cubana, Paul en ik, wat een bijzondere tijd hebben we samen gehad.
Een tijd waarin geduld en ‘houden van’ het enige was wat telde.
Waarin we wederom hebben ervaren dat leeftijd slechts een getal is.
Immers…. een hart heeft geen rimpels.
De foto blijft voorlopig nog een poosje op tafel staan.
