Nieuws, Nieuwsbrief

Nieuwsbrief N° 111, april 2026

By Ilse van den Oetelaar, 14 april 2026

Midden in de lente is het tijd voor de nieuwsbrief!

  • De volgende honden vonden de afgelopen maand hun gouden mand.  Allereerst het mooie nieuws dat Arthur in het opvanggezin van Mieke en Paul mocht blijven. In de onderstaande Column van Mieke lees je hier meer over. Ook Mevak mocht in zijn opvanggezin blijven. wat een geluk! De mooie Mantecao ruilde het opvanggezin van Michelle in voor zijn forever-home. Erg blij zijn wij te kunnen melden dat Saba, een prachtige kruising Laika-witte herder ook Spanje achter haar mag laten. We gingen op zoek naar en leuke bodeguero voor iemand en vonden deze dus was Pablo al geadopteerd voordat hij op de site stond. Ook  Bonbon haalde niet eens onze website want ook Bonbon werd daarvóór geadopteerd. Arme Bowie moest helaas na lange tijd zijn adoptiegezin verlaten. Gelukkig werd hij goed opgevangen in een pleeggezin en nu heeft hij e volgende stap gezet naar een nieuw adoptie-gezin. En terwijl de Nieuwsbrief geschreven wordt krijgen wij het goede nieuws dat ook Borjita geadopteerd is.

 

 

 

 

  • Eindelijk kunnen we het Verhaal van Nillis afronden met goed nieuws.
    Vele volgers hebben het verhaal van podenco Nillis van dichtbij gevolgd.
    Maandenlang zat hij verscholen in een hoekje van de shelter, onzichtbaar voor de wereld… tot hij eindelijk de kans kreeg om naar een opvanggezin te vertrekken.
    Annelies koos heel bewust voor hem: Nillis verdiende een kans.
    Al snel werd duidelijk dat hij niet gewoon een angstig hondje was, maar ook fysiek niet in orde was. Er volgden onderzoeken en operaties. Dat deze konden doorgaan, hebben we te danken aan zoveel lieve mensen die Nillis een warm hart toedragen. Mensen die elk op hun eigen manier hun steentje bijdroegen — daarvoor onze oprechte dank.
    Stap voor stap zagen we Nillis openbloeien. Zijn persoonlijkheid kwam naar boven, met kleine, gekke streken en momenten van puur genieten.
    Zijn rugzakje zal misschien nooit helemaal verdwijnen, maar waar Nillis vandaag staat… daar konden we ooit alleen maar van dromen.
    We gingen op zoek naar een thuis voor hem, al wisten we dat het geen eenvoudige zoektocht zou worden. Een hondje met een fysieke beperking en weinig vertrouwen in mensen… het is geen evident verhaal. Helaas bleef het lange tijd stil.
    Dus gingen we zelf op zoek. Naar een plek waar Nillis écht mocht zijn wie hij is. Een warme thuis, waar hij op zijn eigen tempo verder mag groeien. Een familie met ervaring, geduld en een groot hart voor kwetsbare honden.
    Samen met de fostermama bekeken we de mogelijkheden en zo kwamen we bij Anna van La Casa de Bonita terecht. Anna en haar man kiezen er heel bewust voor om oudere en kwetsbare honden een warme thuis te geven.
    En ja… Nillis was welkom!
    Na maandenlang liefdevol opgevangen te zijn door Annelies en haar 2 eigen hondjes, mocht hij verhuizen. De eerste dagen waren niet makkelijk voor Nillis, hij moest echt even zijn vertrouwen weer vinden in de vele vriendjes die hem daar enthousiast welkom heetten.
    Het lijkt erop dat Nillis eindelijk zijn definitieve plekje heeft gevonden. En wat voor één!
    Een enorme dankjewel aan Annelies, die heel bewust voor een kwetsbaar hondje koos. Die hem liefdevol opving, begeleidde en maandenlang alles voor hem heeft gedaan.
    Bedankt Anna, om jullie hart en huis open te stellen voor Nillis. We weten dat hij bij jullie alle kansen krijgt om verder te groeien en gelukkig te zijn.
    En tot slot: Omdat we bang zijn niet volledig te zijn noemen we hier verder geen mensen bij naam maar dankjewel aan iedereen die, op welke manier dan ook, heeft bijgedragen aan het verhaal van Nillis.

 

  • De voorjaarswandeling

    BIJNA LAATSTE KANS OM JE AAN TE MELDEN!!!!

    Aanmelding Hondenwandeling Hobodogs

    Op zaterdag 9 mei organiseren wij de jaarlijkse hondenwandeling voor alle Hobodogs én hun baasjes.
    Natuurlijk zijn vrijwilligers en andere geïnteresseerden, na aanmelding, ook van harte welkom.
    Het verzamelpunt is Restaurant De Kriekeput naast wandelgebied Herperduin: Schaijkseweg 3a in Herpen.
    We verzamelen hier om 10.30 uur voor een kop koffie of thee, waarna we om 11.00 uur starten met de wandeling. Het losloopgebied is niet omheind, dus maak zelf een afweging of je hond hier los kan of niet.
    In het bos is een uitgezette wandeling van ongeveer 6 km, je loopt hierbij ook langs een zwemvijver waar de honden kunnen zwemmen. Natuurlijk kun je zelf bepalen hoelang je meeloopt.
    Na de wandeling komen we terug bij De Kriekeput waar een apart, overdekt, terras voor ons klaarstaat. Hier kan gebruik gemaakt worden van een lunch. Het lijkt ons fijn om hier iedereen even te spreken. Ook zullen we wat leuke spullen verkopen of verloten voor het goede doel. We hopen dat MariCarmen en Mayte van Puntanimals ook weer kunnen komen om onder andere ‘hun’ honden te knuffelen.

    Voor deelname aan de wandeling bieden we twee opties:
    1. Deelname aan de wandeling met een consumptiebon en lunch na afloop: soep, broodje gezond en voor 15 euro per persoon.
    of
    2. Deelname aan de wandeling voor 5 euro per persoon, inclusief 1 consumptiebon voor koffie/thee.

    Aanmelding voor de wandeling kan als volgt:
    Stuur een mail naar bestuur@hobodogs.nl, vermeld hierin duidelijk:
    aantal personen, naam van de hond(en), wandeling mét lunch (15 euro pp) of wandeling zonder lunch (5 euro pp). Eventuele dieetwensen horen wij ook graag.
    Wij vragen u vervolgens het betreffende bedrag over te maken op NL89 RBRB 0954 4694 10 t.n.v Stichting Hobodogs ovv de naam van de hond(en).

    We hopen op een grote opkomst, stralend weer en een geweldig weerzien!

 

 

 

  • We hebben geluk want de Faceboekgroep Hier Helpen Wij Dieren heeft weer een mooie actie voor Hobodogs georganiseerd. Een voorjaarsveiling die stopt op 4 mei:
    “De veiling voor Stichting Hobodogs  zal eindigen op maandag 4 mei om 19.00 uur.
    We hebben weer veel leuke spullen om in de veiling te zetten en hopen op jullie enthousiasme en medewerking.
    De opbrengst is geheel voor de stichting, oa voor opvanghond Serranito die een gebitsrenovatie moest ondergaan:
    https://hobodogs.nl/serranito/ Hij is in Nederland en zoekt nog een huisje
    Wij zullen honden die ter adoptie zijn via de stichting aan u voorstellen in de veiling zodat ze meer kans maken om gezien te worden.
    Wat doet Stichting Hobodogs: Zij werken samen met enkele Spaanse shelters, een dodingsstation en particulieren in Zuid-Spanje waar vrijwilligers zich elke dag inzetten om honden te redden. Ze werken daar hard aan bewustzijn om de omstandigheden voor dieren te verbeteren. De omstandigheden zijn daar zwaar en Hobodogs wil hen graag bijstaan door honden te plaatsen in Nederland en in de grensgebieden. Ook biedt de stichting steun d.m.v donaties in geld en goederen.
    Informatie m.b.t. de veiling:
    – We plaatsen vanaf vandaag elke dag items in de veiling, zowel
    nieuwe als tweedehands items.
    – Biedingen van bv 1 cent of 0,18, 0,33 cent tellen niet mee.
    Wij vragen geen bedrag waarmee u minimaal moet overbieden
    maar zowel wij als het goede doel waarderen het als u overbiedt
    met meer dan 0,25 cent.
    – De startprijzen proberen we laag te houden om de inzamelingen
    toegankelijk en aantrekkelijk te maken voor elke portemonnee.
    Soms zijn items een hogere startprijs waard of geeft een donateur
    aan hoeveel de startprijs minimaal moet zijn.
    – De meeste items kunnen gezamenlijk verzonden worden.
    Dat scheelt u dubbele verzendkosten.
    – Deze groep is niet openbaar, dat komt door eerder gemaakte
    instellingen die we niet kunnen veranderen. Nodig gerust anderen
    uit voor de veiling-groep. We zouden het fijn vinden als er meer
    leden bij komen.
    – De veiling sluit op maandag 4 mei om 19.00 uur. Biedingen vanaf
    19.01 uur tellen niet meer mee.
    We hopen de stichting te helpen met een mooi eindbedrag!!”
    LET OP: EERST EVEN LID WORDEN VAN DEZE FACEBOOKGROEP DAN KUN JE MEEBIEDEN EN OOK AAN ANDERE ACTIES DEELNEMEN DIE ALTIJD GERICHT ZIJN OP HET HELPEN VAN DIEREN

 

 

  • En ja hoor, we hadden het al beloofd, hier volgt weer een mooie

COLUMN VAN MIEKE

 

 

Welkom monsieur Arthur!

Sommige zekerheden in het leven blijven onveranderd. 

Zoals de tijd die alle wonden heelt bijvoorbeeld. 
Wat blijft is en litteken ter herinnering. En als je daar niet te vaak en te veel aan peutert  leer je er op den duur mee leven. Trouwens, je zult wel moeten want de tijd is onverbiddelijk, die laat je geen keuze. Dat heet dat je verder moet. Dat het leven door gaat.

Monte en Kendall waren zeker niet vergeten maar het lukte gelukkig steeds beter om met een glimlach aan hen terug te denken. 
En zodoende mijmerden ze af en toe, eigenlijk steeds vaker, hoe het zou zijn als er weer een logé zou komen. “Ik zou het wel leuk vinden hoor Cubana!”
Simon lag in de zon te zonnen, liet zich op zijn rug rollen en strekte zich langzaam uit.
“Ik weet niet hoe het gaat met een logé erbij. Dat heb ik niet eerder meegemaakt.” 
“Jij was ook een logé maar je bent voor altijd gebleven. Weet je hoe dat heet? Een plak-pleeg haha!” Simon moest erg lachen om zijn eigen grapje.
“Een plak-pleeg? Betekent het dat een logeetje ook voor altijd kan blijven?” vroeg Cubana.
“Ja! Die kans ofwel dat risico loop je natuurlijk altijd. Een hart laat zich niet sturen! Haha!”
Simon gierde het uit. Cubana keek hem niet begrijpend aan: “Wat bedoel je?”

Ineens was Simon ernstig: “Jij wist niet eens dat je nog een hart had toen je bij ons kwam. 
En ook je zieltje was kapot getrapt. We hadden met je te doen. Heel langzaam verdwenen de kreukels en durfde je te laten zien dat je het fijn vond bij ons en dat hebben we toen maar zo gelaten. Maar…we begonnen ons gesprek om misschien een logeetje te laten komen.”

“Jij weet hoe je dat moet regelen Simon. Doe maar dan. Monte en Kendall zouden het ook willen.”
En zo begon Simon te corresponderen met zijn vrienden ver weg. Of er iemand wilde komen logeren had hij gevraagd. Een rustig type want Cubana was niet meer de zo piepjong. Bovendien hield ze sowieso niet van drukte en herrie. 

Onverwacht snel kwam Jan de Wind met een brief uit Spanje. 
“Hoeiiiii, post voor jou Simon…” de brief kwam naar beneden dwarrelen en landde onder de eikenboom. Simon rende naar buiten en kwam opgewonden met de brief naar binnen.
“Cubana, een brief uit Spanje!” Cubana zat meteen recht op haar kussen.

“Wat staat erin? Lees voor Simon!” Cubana kon niet wachten.
Simon schraapte zijn keel en begon te lezen:

Beste vrienden, ik zou erg graag, héél erg graag komen logeren. Je zou mij erg blij maken als ik mocht komen. Héél erg blij zelfs. Ik was een zwerver, momenteel heb ik tijdelijk onderdak. Als ik mag komen logeren ben ik weer een stapje dichter bij een eigen thuis. Ik hoop dat jullie ja zeggen!
Hoogachtend, Arthur.

“Een keurige, beleefde brief vind je niet Cubana?” 
Cubana knikte: “Laat maar weten dat het oké is. Laat hem maar komen.”

Dus schreven ze meteen een antwoord: Beste meneer Arthur, U bent welkom.

Jan de Wind haalde hun antwoord dezelfde dag nog op en nu was het wachten wanneer Arthur zou komen. Als snel liet hij weten dat hij een plaats gereserveerd had in de rescue-taxi.
En zo gingen ze op een zonnige zaterdagmiddag op pad om meneer Arthur op te halen.
Cubana was vreselijk zenuwachtig. Ze bibberde en trilde en durfde de auto niet uit. 
Simon besloot om bij haar te blijven totdat meneer Arthur was gearriveerd.
“Dan ga ik hem welkom heten Cubana, ook namens jou.” 
Zogezegd zo gedaan. Toen de taxi arriveerde stond Simon achter een hekje te wachten.

Diverse hondjes waren al uitgestapt en daar kwam de volgende…..een grote meneer stapte uit en …… hij deed eerst een hele grote plas! Pfffttt, dat luchtte op zeg! Hij keek om zich heen en liep naar het hekje: “Simon?” “Dat ben ik!” zei Simon verlegen. De grote meneer gaf hem een zoentje op zijn neus: “ Ik ben Arthur! Ik ben zo blij dat ik mag komen logeren!”

Simon kon even niets zeggen, hij kon alleen maar kwispelen, héél erg hard kwispelen.
Samen liepen ze richting auto waar Cubana intussen ook was uitgestapt.

OK zij kreeg een zoentje op haar neus tot Simon’s grote verbazing vond Cubana dat zomaar goed! Terwijl ze normaliter al van verre roept dat er bij haar geen kans op sjans is.
Vrouwen zijn onvoorspelbaar dacht Simon bij zichzelf en schudde zijn hoofd.

Daarna stapten ze in de auto en ging de reis huiswaarts.
Eenmaal thuis gekomen wezen ze Arthur waar hij mocht gaan liggen. Arthur was onder de indruk: een eigen kussen, dat had hij nog nooit gehad.
Hij ging liggen en viel in een diepe slaap. Cubana en Simon begrepen het wel, ook zij waren erg moe van de lange reis lang geleden.
De volgende ochtend was Arthur uitgerust en nadat ze hadden ontbeten vroeg Simon een beetje verlegen: “Mogen wij wat vragen meneer Arthur?”  
“Tuurlijk, vraag alles wat je wil weten.” 

“Bent u van adel? U bent namelijk zo prachtig zwart, U ziet er erg chique uit! En ik heb nog een vraag, U bent zo groot, heeft u toch maar één naam? Eén naam voor Uw voor- en achterkant?
Niet Arthur-Olaf? Of Arthur-Guillaume bijvoorbeeld? Arthur-Lodewijk kan ook.”
Simon keek vol verwachting omhoog richting Arthur.

“Haha” begon Arthur, “haha, nee joh, ik heet gewoon Arthur en je hoeft me ook geen meneer te noemen.” “Da’s nou jammer, ik had het wel leuk gevonden om tegen iedereen te vertellen dat wij een hele belangrijke adellijke logé hebben. Dat had ik nou echt leuk gevonden.”

Simon had al binnenpretjes als hij dacht aan de verbaasde gezichten van iedereen. 
“Als jij het leuk vindt om mij een adellijke meneer te noemen dan mag dat hoor!”
Arthur liep terug naar zijn kussen, ging liggen, geeuwde en sloot zijn ogen.

Intussen was Simon al begonnen aan een berichtje voor alle vrienden:
Heden is gearriveerd onze adellijke logé, monsieur Arthur.
Hij is héél groot, maat XXXXL, model huiskamerpony! 

En hij grinnikte in zichzelf: “Wat een grapjas ben ik toch!”