Nieuwsbrief N° 24, januari 2019

By Ilse van den Oetelaar, januari 15, 2019

De feestdagen zijn weer voorbij, en het vuurwerk gelukkig ook! Dit is de eerste nieuwsbrief van 2019 met daarin veel adopties, aankomsten, informatie over ” honden en kinderen” en een eerste kennismaking met Bachbloesemtherapie.

  • Zoals altijd beginnen we met de adopties van de afgelopen maand. Sil, die in december in opvang kwam, mocht bij zijn opvanggezin blijven. Van het nest waterhond-mix pups dat gevonden werd in een bosgebied zonder moeder, zijn er voor Caleb, Fivel, Aliza en Barak adoptanten gevonden. Zij zullen begin maart naar Nederland komen. Voor broertje Dog loopt een procedure, maar voor Eli heeft zich nog niemand gemeld. Hij heeft pech, want hij heeft geen krulletjes en dan is de belangstelling minder groot. Ook voor de waterhond Max vonden we een adoptiegezin, evenals voor waterhond-mix Simon. Heel blij waren wij voor Jordan want hij wachtte lange tijd op een adoptant, en eindelijk was het dan zover. Dit geldt zeker voor Zarza want zij wachtte meer dan 3 jaar in een volle shelter. De laatste geadopteerde hond van 2018 was Nata, een langzitter,  zij kon haar opvanggezin heel snel verruilen voor een adoptiegezin. De eerste adoptant van 2019 was Fernanda, ook al een langzitter. Ook zij was in opvang en was zo gelukkig dat ze in het opvanggezin mocht blijven. Gelukkig werden mensen helemaal verliefd op Kenia en dus kan zij ook binnenkort naar Nederland komen. En ten slotte kwam er ook een adoptant voor India, het kleine hondje dat zo verdrietig was in de shelter.
  • Uiteraard ook weer verschillende aankomsten: op  7 januari kwam vrolijke Noa aan op het vliegveld en kon zij eindelijk kennismaken met haar adoptanten. Op 11 januari kwam de adoptant van Zarza vanuit Faro naar Nederland gevlogen, met natuurlijk Zarza! Gelukkig kon Sofia ook mee want een maand eerder kon zij ivm gezondheidsklachten op het laatste moment toch niet vliegen. Zondag 13 januari was er een wegtransport met ditmaal 6 hondjes. Daar waren Max, Simon, Sidra, Viruta, Jordan en Hula. Alle hondjes zijn inmiddels veilig thuis en volop aan het wennen aan hun nieuwe leventje. Hula, de waterhond die ontzettend goed kan klimmen en springen, is in opvang gekomen bij Lucie en vandaar uit zal ze naar haar adoptiegezin gaan.
  • Afgelopen week ging ook Cody naar zijn adoptiegezin. Hij verbleef 6 weken in het opvanggezin. Hij kwam in zeer slechte conditie aan maar door de goede zorgen van het opvanggezin is hij nu 5 kg zwaarder en zover dat hij kattenkwaad gaat uithalen. Een echte puber.
  • Verdrietig nieuws want kleine Lassie, die 9 december naar Nederland kwam in het opvanggezin van Jannette, waar ze Lizzy werd genoemd, bleek zo ernstig ziek dat ze ondanks de zeer goede zorgen van Jannette op 18 december is overleden. Grote verslagenheid, natuurlijk ook in Spanje. Inmiddels is Lizzy weer terug in Spanje. We hebben Lizzy in Spanje gezien als een heel blij, aanhankelijk hondje en we zijn ervan overtuigd dat ze bij Irene en  bij Jannette heel veel liefde heeft ervaren.
  • Op het internet is heel veel informatie te vinden over “Kinderen en Honden“. Belangrijke informatie voor adoptanten met kinderen. De meeste honden hebben immers nog nooit met kinderen samengeleefd. Uitgangspunt is uiteraard: honden zijn geen speelgoed. Kortweg kan de informatie worden samengevat als: ” Laat (kleine) kinderen nooit alleen met uw hond. Als hij zich aangevallen of in het nauw gedreven voelt, zal zelfs de liefste hond (letterlijk) van zich afbijten. Stelt u zich eens voor dat uw kleine peuter in uw afwezigheid de hond in het oor schreeuwt, zich aan zijn oor omhoog trekt, over de hond heen kruipt en hem met een speeltje op zijn kop slaat; of dat uw baby nieuwsgierig zijn vingertje in zijn neus, ogen of oren stopt. Als uw hond hierop al niet reageert en zich, moe van alle pesterij, tenslotte terugtrekt in zijn mand (zijn veilige plaats), kan het ook nog gebeuren dat uw kleine hummel vrolijk achter hem aan rent, niet begrijpend wat dat gegrom en die ontblote tanden nu toch te betekenen hebben.
    Het niet alleen laten geldt trouwens niet alleen voor kleine kinderen. Ook iets oudere kinderen kunnen nog niet altijd goed inschatten wanneer de hond er genoeg van heeft. Bij een wat dominante hond kunnen ook vervelende situaties ontstaan als ze iets van hem eisen waar hij geen zin in heeft. Bij afwezigheid van de dominante roedelleider zal de hond menen dat het kind zijn plaats in de rangorde niet kent en dat hij het hiervoor moet corrigeren.
    Zoals bij de wolven gaat een lager geplaatste altijd naar een ranghogere toe. Laat kinderen dan ook nooit naar een hond toelopen. Bij gebrek aan overwicht worden de kinderen hierdoor in de ogen van de hond lager in rang, wat weer een gevaarlijke situatie kan opleveren. Laat ze de hond bij zich roepen. Hiermee bevestigen zij hun hogere rang en tenzij de hond er nare herinneringen aan heeft, zal hij (zeker als pup) het prachtig vinden om met kinderen te spelen.
    Maak uw kinderen ook goed duidelijk dat de jonge hond, de net geadopteerde hond, de zieke of oude hond,  zeer veel rust nodig heeft. Als hij slaapt, moeten ze hem dan ook rustig laten liggen. Als hij wakker wordt, begint hij vanzelf weer aan te geven waar hij behoefte aan heeft.”  Daarom kan het belangrijk zijn dat signalen van de hond goed herkend worden. Ook hierover zijn er veel artikelen en boeken te vinden. Een goed boek is: Kalmerende Signalen van Turid Rugaas
  • Sinds kort hebben wij contact met Susan Tonen. Zij is Bachbloesemtherapeut voor dier en mens. Op haar website vindt u meer informatie over deze remedie: http://www.bachbloesemtherapievoordierenmens.nl  Zij heeft veel kennis over en ervaring met geadopteerde honden en weet dat veel van deze honden een rugzakje hebben waardoor ze mogelijk gedragsproblemen hebben of ontwikkelen. Binnenkort zullen we meer informatie op de website zetten.
  • En 13 januari voerden we ons 2-jarig bestaan. In die periode zijn er 170 honden geadopteerd. Wat is de tijd snel gegaan!