Jinjer

By Ilse van den Oetelaar, maart 3, 2021

JINJER IS GEADOPTEERD!!!

Jinjer leek in het Spaanse asiel niet geschikt voor adoptie, maar dat bleek absoluut niet te kloppen….

Naam Jinjer
Ras Podenco
Geslacht Teefje
Geboortedatum 22-2-2017
Gezondheid Goed!! Bloeduitslagen zijn bekend
Gewicht/schofthoogte 7,5 kg

Omschrijving Jinjer

In de shelter kwam ze nadat ze met twee broertje gevonden ergens in een veld. Ze werden naar Pubntaniimals gebracht en daar leken ze zo ontzettend angstig en waren bijna niet benaderbaar. Ze kropen alsmaar met zijn drietjes in een hokje.

Opvanger Annelies wilde heel graag Jinjer in opvang nemen om te kijken of het zo zou lukken haar adoptie-kansen te vergroten.

Lees hier haar verslag van 28 februari:

Jinjer is vandaag een week bij ons in opvang. Wat bedoeld was als een project (Jinjer werd in het Spaanse asiel waar ze 2 jaar en 4 maanden verbleef niet gepromoot voor adoptie wegens te angstig) blijkt uit te draaien op een verrassend succesverhaal.

injer werd gevonden/gedumpt samen met waarschijnlijk 2 broertjes en ze werden ondergebracht in het asiel Puntanimals waar ze alle drie angstig en vrijwel niet benaderbaar bleken én bleven.

Toch mocht Jinjer bij ons in opvang komen (met dank aan jullie om haar de kans te gunnen én de dames in Spanje te overtuigen om haar te laten gaan), ze zou hier alle tijd en ruimte krijgen om stilaan te wennen aan een huiselijk leven.

Na een lang wegtransport haalde ik haar op en meteen al koos ze onderweg voor een zacht plekje op een dekbed in plaats van een veilige transportbench. Bij het thuiskomen plaste en poepte ze meteen heel flink in de tuin. De kennismaking met mijn eigen honden verliep vlekkeloos, ze trok zich meteen op aan hen en het was vooral bij Mellow wederzijds. Dankzij de steun van mijn honden heeft Jinjer zich op een verassend vlotte manier op slechts 1 week tijd bijna volledig ingeburgerd. Zindelijk vanaf het begin, en elke dag zag ik steeds meer een vrolijk en grappig maar ongelofelijk lief en zachtaardig hondje tevoorschijn komen. 

Wandelen (kort en steeds hetzelfde prikkelarm rondje bos en veld) deed haar helemaal ontdooien, ze geniet met volle teugen! Snuffelt in het rond, trekt spurtjes, kijkt haar ogen uit, en plast én poept ook al onderweg! Ze heeft ondertussen al wel een paar honden gezien in de verte, een jogger, auto’s, stukje door mijn rustige straat net de dag dat alle containers buiten stonden, de buurvrouw die gehurkt haar auto poetste, een paard, het lijkt haar op dit moment niet te deren, ze is vastbesloten om haar staartje vrolijk in de lucht te houden. 

Ze rijdt vlot mee in de auto, het stukje bos is 3 minuutjes van mijn huis en ook het in-en uit de wagen springen gaat vlot.

Ze voelt zich al veilig in huis, en stilaan ook bijna helemaal in de tuin. Ze heeft speeltjes en snacks ontdekt, laat zich nu makkelijk klaarmaken voor de wandeling (tuig, halsband en eventueel jasje aandoen) en is bijna zover dat ze geniet van toenadering door mij. Het klaarmaken voor de wandeling ging altijd wel makkelijk maar aanvankelijk verstijfde en bibberde ze heel erg bij het aanraken terwijl ze nu al schoorvoetend naar me toe komt en vrij relaxed mijn handelingen toelaat. Het bibberen is bijna volledig weg!

Ze is een snoepje, écht een hondje voor de liefhebber, ik geniet van begin tot eind dus ben ervan overtuigd dat ze iemand dolgelukkig kan maken. Ze lijkt vastberaden om een nieuwe start te maken, en dat is zo leuk om te zien!

Aanvankelijk was ze wel wat schichtig naar mij toe, maar ondertussen is het vertrouwen al enorm gegroeid, en ik merk vooral op wandeling dat ze nu ook steun bij mij zoekt als ze wat onzeker is.

Echt alles was nieuw voor haar maar ze hoeft het maar 1 keer te zien en het wordt opgeslagen. De tweede keer zelfde scenario is er geen issue meer, ongelofelijk.

Zo was ze bij een eerste keer langs een omheining passeren met een blaffende hond even volledig in paniek, ze gilde het uit van schrik. Zo erg, maar ik kon niet anders dan erlangs lopen en ik had ook geen idee dat de tuin erg groot was en die hond dus vrij lang mee liep langs de omheining. Ik heb haar niet opgetild (wilde de broze band tussen ons niet teniet doen), maar wel de pas versneld en ik heb mijn eigen honden als schild gebruikt maar het brak mijn hart wel even…Ik wist toen al dat het een voorzichtig werkpunt zou worden. Maar niets is minder waar, een stukje voorbij de tuin leek ze weer helemaal hersteld en ging vrolijk verder met haar ontdekkingen. Twee dagen later heb ik bewust een wandeling gemaakt langs een andere tuin met 2 blaffende honden, waar we wel afstand konden houden indien nodig, en ze ging er vrolijk voorbij met haar staartje in de lucht. Nou, ik was niet een beetje verbaasd…

Wel heeft ze vanaf dag 1 hier wat huidproblemen: erg veel jeuk, vrij veel schilfers, irritatie en rode vlekken en kale plekjes op haar oren. Vrijdag ben ik daarom met haar op controle gegaan bij de DA, en ook daar gedroeg ze zich, ondanks haar lichte angst, voorbeeldig! De DA zag geen parasieten of mijten en denkt dat de problemen enerzijds stress-of voeding gerelateerd zijn of anderzijds misschien toch kunnen wijzen op Leishmania. Ze werd wel negatief getest in Spanje (september 2020?) maar in samenspraak met de DA hebben we toch opnieuw getest om alles uit te sluiten.  Gelukkig bleek de uitslag negatief, dus geen leishmania!

Voorlopig zal haar stress alleen maar minderen én haar voeding is kwalitatief beter dan voorheen dus ik hoop snel beterschap te zien.  Ook kreeg ik een supplement mee in ampulvorm (Essential 6 spot-on) ter ondersteuning van het huidherstel, een kuur van 4 weken.

Wat me wel opviel is dat ze sinds ze hier is, héél weinig tot niets wil of durft drinken. Ik voer nu 4 keer per dag kleinere porties met extra water bij gemengd, want ze was licht gedehydrateerd volgens de DA. (iets wat ook een oorzaak van de huidproblemen kan zijn maar dat is helaas niet te achterhalen). Wel plast ze voldoende en haar plas is goed van kleur. We blijven het in de gaten houden.

Jinjer is een Podenco Andaluz en weegt nu 7,5 kg. Zoals de meeste Podenco’s heeft ze ook wel enige jachtdrift, niet naar mijn kippen in de tuin maar in het bos kan ze wel wat onderzoekend worden als ze denkt iets te zien of ruiken.  En net zoals bij de meeste Podenco’s moet je als baasje wel altijd alert blijven dat ze in die drift niet de lijn doorknabbelt die haar op dat moment hindert. Aanvankelijk had ze die neiging ook als ze verstrikt raakte in haar dubbele aanlijning, maar ondertussen is ze daaraan goed gewend. Doch, het is een slimme dame die op dat vlak in het begin alerte baasjes vereist. Ze staat niet op haar achterste poten en joelen doet ze ook niet, dus helemaal niet problematisch! Maar ze zal (buiten veilig omheinde zones) steeds aangelijnd moeten blijven op wandelingen.

Uiteraard is dit absoluut geen hondje om als alleenhond te plaatsen, ze hangt zo enorm aan mijn dames hier, en ook in het asiel was ze altijd heel close met haar broers. Dat is voor haar echt wel een vereiste om zich te kunnen ontspannen en goed te voelen. Maar met een stabiel en lief (ze is nu nog snel onder de indruk van te speels of druk gedrag) hondje zal ze heel veel aan kunnen en kan ze zich ontpoppen tot een enthousiast maatje. 

WE PLAATSEN JINJER ALLEEN IN EEN GEZIN WAAR AL ÉÉN OF MEERDERE STABIELE HONDEN ZIJN

Heeft u een vraag over deze hond? Neem dan contact op.
Heeft u belangstelling om deze hond te adopteren? Klik dan hier.